ΘΑ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕ ΘΕΣΜΙΚΑ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥΣ ΑΡΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ;

ΘΑ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕ ΘΕΣΜΙΚΑ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
ΤΟΥΣ ΑΡΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ;*

τοῦ κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη,

Καθηγητοῦ τῆς Δογματικῆς στό Τμῆμα Θεολογίας Α.Π.Θ

* Δημοσιεύουμε ἐδῶ, λόγῳ τῆς σπουδαιότητός του, ἕνα μέρος τῆς θεολογικῆς προσεγγίσεως τοῦ καθηγητοῦ κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη, γιά τό θέμα τοῦ Τμήματος Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν, ἔτσι ὅπως παρουσιάσθηκε στή συνεδρία τοῦ Τμήματος Θεολογίας τοῦ Α.Π.Θ. στίς 7.3.2014. Οἱ ὑπογραμμίσεις (bold) εἶναι δικές μας.

Κύριε Πρόεδρε,

Θεωρῶ ὅτι εἶναι ἄξια ἐπαίνου κάθε πρωτοβουλία γιά τήν ἀναβάθμιση τοῦ Τμήματός μας καί τήν ἔγκαιρη προσαρμογή του στίς προκλήσεις τῶν ἑκάστοτε καιρῶν. Καί τοῦτο, γιατί πέρα ἀπό τό εἰλικρινές ἐνδιαφέρον καί τόν σοβαρό ἐπιστημονικό προβληματισμό τῶν ἐμπλεκομένων σ ̓ αὐτήν τήν ἀναβάθμιση, τό ἐγχείρημα αὐτό προϋποθέτει δημιουργικό χρόνο καί κόπο ἀλλά καί ὑπομονή στίς ἀντιπαρατιθέμενες ἀπόψεις ἀγαπητῶν συναδέλφων. Ὅταν ὅμως συμβαίνει οἱ ἀναδυόμενες προκλήσεις νά προσβάλλουν αὐτήν τήν ἴδια τήν αὐτοσυνειδησία καί τήν ταυτότητά μας, ἀπαιτεῖται ὑπέρτατη ἐγρήγορση καί βαθιά αἴσθηση τῆς ἱστορικῆς εὐθύνης μας, γιά τήν ὅποια θεσμική πρωτοβουλία μας.
[...]

Πῶς νά ἀντιμετωπίζουμε τούς ἐπαίνους;

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΠΟΡΙΕΣ

Πῶς νά ἀντιμετωπίζουμε τούς ἐπαίνους;

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Προφήτης

Ἕνας ἀδελφός ρώτησε τόν ἅγιο Ἰωάννη τόν Προφήτη, πού ἦταν συνασκητής τοῦ μεγάλου γέροντος Βαρσανουφίου: 

"Ἐάν κάποιος, γέροντα, ἐπαινεθῆ, δέν πρέπει ἄραγε νά ἀποκριθῆ μέ μετριοφροσύνη, προσπαθῶντας νά μετριάση τόν ἔπαινο;".

Καί ὁ ἀββᾶς Ἰωάννης ἀπάντησε:

Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, ὁ χαλκέντερος κολλυβᾶς

ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

(Χώρα Νάξου Κυκλάδων 1749 - Καρυαὶ Ἁγίου Ὄρους 14 Ἰουλίου 1809)

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ (ἦχος α΄ )

Τὸν τοῦ Ἄθω φωστῆρα καὶ τῆς Νάξου τὸ βλάστημα, 

καὶ τῆς Ἐκκλησίας ἁπάσης τὸν θεόπτουν διδάσκαλον, 

Νικόδημον τιμήσωμεν πιστοί, 

ὡς ἔμπλεων σοφίας θεϊκῆς. 

Διδαχάς γὰρ οὐρανὶους καὶ δαψιλεῖς, 

βλυστάνει τοῖς κραυγάζουσι. 

Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, 

δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, 

δόξα τῷ σὲ χορηγοῦντι διὰ σοῦ ἡμῖν τὰ πρόσφορα.

ΕΤΕΡΟΝ (ἦχος γ΄ )

Σοφίας χάριτι, 

Πάτερ κοσμούμενος, 

σάλπιγξ θεόφθογγος, 

ὤφθης τοῦ Πνεύματος, 

καὶ ἀρετῶν ὑφηγητής, 

Νικόδημε θεηγόρε.

Πᾶσι γὰρ παρέθηκας, 

σωτηρίας διδάγματα, 

βίου καθαρότητος, 

διεκφαίνων τὴν ἔλαμψιν, 

τῷ πλούτῳ τῶν ἐνθέων σου λόγων, 

δι’ ὧν ὡς φῶς τῷ κόσμῳ ἔλαμψας.

---

Ἐπιμέλεια κειμένου: Παναγιώτης Μπούρδαλας

Α. Γέννηση - ἀνατροφή

Τὸ 1749 γεννήθηκε στὴν χώρα τῆς Νάξου Κυκλάδων ὁ Νικόλαος Καλλιβούρτζης. Ὁ πατέρας του ὀνομαζόταν Ἀντώνιος καὶ ἡ μητέρα του Ἀναστασία. Εἶχε καὶ ἕνα μικρότερο ἀδελφό, τὸν Πιέρο, ποὺ ἀργότερα ἔγινε ἕνας ἀπὸ τοὺς βασικοὺς συνδρομητὲς τοῦ πολυγραφότατου Ἁγίου μας. Ἀπὸ μικρὸ παιδὶ πῆρε τὴν ἐκκλησιαστικὴ εὐσέβεια ἀπὸ τὴν μητέρα του καὶ ἔκανε παρέα μὲ τὸν ἐξάδελφό του, μετέπειτα ἐπίσκοπο Εὐρίπου Ἱερόθεο.

Δίπλα στὸ σπίτι του ἦταν ὁ ἐνοριακὸς Ἱ. Ναὸς τῆς Ἁγίας Παρασκευῆς, στὸν ὁποῖον σύχναζε σὲ ὅλες τὶς ἀκολουθίες, ὅπου καὶ ἔμαθε πολλοὺς ὕμνους. Ὁ ἱερέας τὸν ἔχει μαζί του σ᾿ ὅλες τὶς ἱεροπραξίες. Σὲ ἡλικία 12 ἐτῶν, εἰσάγεται στὴν ὀνομαστὴ σχολὴ τῆς Νάξου, πραγματικὴ Ἀκαδημία. Λειτουργοῦσε στὴν Ἱ. Μ. τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Γκρόττας, μὲ Διευθυντὴ τὸν ἀδελφὸ τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, τὸν Ἀρχιμανδρίτη Χρύσανθο τὸν Ἐξωχωρίτη.

Φοιτητές της θεολογικής του Α.Π.Θ., Ουκ αρνησόμεθά σοι φίλη Ορθοδοξία!

Οὐκ ἀρνησόμεθά σοι φίλη Ὀρθοδοξία!

Ὑπὸ φοιτητῶν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ.

Ὡς φοιτητὲς καὶ τῶν δύο τμημάτων τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Α.Π.Θ. θεωροῦμε χρέος μας ἀπέναντι στὸν ἀρχηγὸ τῆς πίστεώς μας, Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, νὰ τοποθετηθοῦμε ἀπέναντι στὶς πρόσφατες προδοσίες τῆς Μάνας μας Ὀρθοδοξίας.

Ἀρχικὰ δηλώνουμε ὅτι πιστεύουμε και συνομολογοῦμε μετὰ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων τῶν ἐννέα Οἰκουμενικῶν Ἁγίων Συνόδων καὶ πάντων τῶν Ἁγίων ὅτι θὰ μείνουμε πιστοὶ ἄχρι τέλους τῆς ζωῆς μας, εἰς τὰς ἐγγράφους καὶ ἀγράφους παραδόσεις τῆς ΜΙΑΣ, ΑΓΙΑΣ, ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ὅπως αὐτὰς ἐδογμάτισαν, ἐτήρησαν καὶ παρέδωσαν, ἄνευ προσθήκης τινὸς ἢ ἀφαιρέσεως.

Προειδοποιοῦμε τοὺς σύγχρονους πολεμίους τῆς Ὀρθοδοξίας μας, Οἰκουμενιστὲς Ἀρχιερεῖς

Κάθε λόγος τοῦ Χριστοῦ φανερώνει ἔλεος καί δικαιοσύνη καί σοφία τοῦ Θεοῦ

Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής

Κάθε λόγος τοῦ Χριστοῦ φανερώνει ἔλεος καί δικαιοσύνη καί σοφία τοῦ Θεοῦ· τούτων τή δύναμη βάζει μέσω τῆς ἀκοῆς στίς ψυχές ὅσων ἀκοῦν μ᾿ εὐχαρίστηση. Γι᾿ αὐτό, οἱ ἀνελεήμονες καί ἄδικοι πού τόν ἄκουσαν μέ δυσαρέσκεια, δέν μπόρεσαν νά ἐννοήσουν τή σοφία τοῦ Θεοῦ, ἀλλά καί τό Διδάσκαλο τόν στάυρωσαν. Ἄς προσέξουμε λοιπόν κι ἐμεῖς ἄν ἀκοῦμε μ᾿ εὐχαρίστηση. Γιατί ὁ Ἴδιος εἶπε: 

«Ὅποιος μέ ἀγαπᾶ θά φυλάξει τίς ἐντολές μου· θά τόν ἀγαπήσει ὁ Πατέρας μου, θά τόν ἀγαπήσω κι ἐγώ καί θά τοῦ φανερώσω τόν ἑαυτό μου» (Ἰω. Ιδ΄: 21). Βλέπεις πῶς ἔκρυψε μέσα στίς ἐντολές τή φανέρωσή Του; Ἀπ᾿ ὅλες λοιπόν τίς ἀρετές, ἐκείνη πού τίς περιλαμβάνει ὅλες εἶναι ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό καί τόν πλησίον, πού προέρχεται ἀπό τήν ἀποχή ἀπό τήν ὕλη καί τήν ἡσυχία τῶν λογισμῶν.

Ἀπό τό βιβλίο: «ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ τῶν ἱερῶν Νηπτικῶν»

Ἐκδόσεις «Τό Περιβόλι Τῆς Παναγίας»

Τά 226 κεφάλαια: τομ. α΄

Στάσου ἐδῶ νὰ γνωρίσῃς τὰ τεράστια τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου.

Τὰ διδακτικὰ καὶ θαυμαστὰ ἱστορικὰ αὐτὰ γεγονότα τοῦ τεύχους αὐτοῦ προέρχονται ἀπὸ τὸ ψυχωφελεστατο βιβλίο ΟΠΤΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΖΩΗ τῶν ἐκδόσεων Ὀρθοδόξου Κυψέλης.

 Σὲ κάποια χώρα πλησίον τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ὀνομαζομένην Ἄβυδο, κατοικοῦσε ἕνας ὀρθόδοξος καὶ εὐλαβὴς χριστιανὸς μὲ τὴν ἐπίσης ἐνάρετη καὶ θεοφιλῆ σύζυγό του Σοφιανὴ κατὰ τὸ ἔτος 1607.

 Κάποια φορὰ ἀσθένησε ἡ Σοφιανὴ καὶ παρέμεινε στὸ κρεββάτι ἐπὶ εἴκοσι ἡμέρες χωρὶς νὰ μπορεῖ νὰ σήκωση οὔτε τὸ κεφάλι της. Κατὰ τὴν δύσι τοῦ ἡλίου τῆς 3ης Αὐγούστου ἅπλωσε τὰ χέρια της στὸν οὐρανὸ καὶ φάνηκε σὰν νὰ ἐξέπνευσε. Ὅλοι οἱ συγγενεῖς της τότε ἑτοίμαζαν τὰ ἁρμόδια γιὰ τὴν ταφὴ χωρὶς νὰ μποροῦν ἀπὸ κανέναν νὰ παρηγορηθοῦν. Διεπίστωσαν ὅμως ὅτι κάτω ἀπὸ τὸν ἀριστερὸ μαστό της τὸ μέρος ἐκεῖνο ἦταν θερμό, ὁπότε καὶ τὴν ἄφησαν ἀσαβάνωτη μέχρις ὅτου τελείως νεκρωθῆ.

 Ἐν τῷ μεταξὺ ἦλθε καὶ ἡ κατὰ σάρκα ἀδελφή της καὶ μέσα στὴν ἀπελπισία καὶ τὸν πόνο της ἐπῆρε κρύο νερὸ καὶ ἐράντισε τὴν Σοφιανὴ ἡ ὁποῖα συνῆλθε καὶ εἶπε τὰ ἑξῆς στὴν ἀδελφή της Ἄννα:

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡ ΠΑΪΣΙΟ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Παρασκευή 11 Ιουλίου βράδυ στο μοναστήρι της Σουρωτής. Πλήθος πιστών περιμένει μέχρι και πέντε ώρες για να προσκυνήσει το μνήμα του Αγίου πατρός Παϊσίου, τον οποίο ο Πατριάρχης δεν έχει ακόμα προχωρήσει στην επίσημη αγιοποίηση του για κάποιους «λόγους». Πολλοί γνωστοί αλλά και περισσότεροι άγνωστοι, που έτυχε να με γνωρίζουν, πλησίαζαν και μου μιλούσαν για την μεγάλη τους αγωνία για όλα όσα γίνονται για εμάς χωρίς εμάς, για το πρόβλημα ακόμα και της επιβίωσης τους, για την Ορθοδοξία που πολεμιέται από ένα ξεπουλημένο σύστημα με χίλια μέσα, για την αγωνία τους για το που οδηγεί με τις συμπροσευχές ο Πατριάρχης, η κεφαλή της Ορθοδοξίας.

Ρασοφόροι και μη, ευλαβούμενοι τον μεγάλο παππούλη, αυτόν που δίδαξε και οδήγησε χιλιάδες περιπλανώμενες ψυχές στον σωστό δρόμο. Δεκαπέντε χρόνια συνεχούς προσκυνήματος στον ευλογημένο αυτόν τόπο. Τα πρώτα χρόνια λίγοι. Το παρκάρισμα άνετο. Η ουρά μόνο μίση ώρα περίπου.

Όσο περνούσαν τα χρόνια ο κόσμος γίνονταν όλο και πιο πολύς. Από το 2007 και μετά άρχισαν τα προβλήματα της κοσμοσυρροής και του παρκαρίσματος γι’ αυτό άρχισαν να παίρνονται τα πρώτα μέτρα. Σήμερα φτάσαμε σε μια πραγματικά κοσμοθύελλα πιστών. Μεγάλη η χάρη του και μεγάλη η ευλογία αυτής της χώρας που μοναδική στην «Ενωμένη Ευρώπη» γεννά αγίους για όλο τον κόσμο.