Τό ἔργο τῶν Πατέρων: Ὁδοδεῖκτες θεραπείας

π. Ι. Ρωμανίδης

Οι διάδοχοι των Αγίων Αποστόλων ονομάσθηκαν Πατέρες και μάλιστα Αποστολικοί Πατέρες, και οι διάδοχοι των τελευταίων είναι εκείνοι που χαρακτηρίσθηκαν Πατέρες της Εκκλησίας. Ουσιαστικά, οι Πατέρες είναι η γέφυρα που ενώνει την Αποστολική εποχή με κάθε εκκλησιαστική εποχή, γι’ αυτό, και όπως λέγεται, η Εκκλησία είναι Αποστολική, επειδή είναι πατερική.

Οι Πατέρες δεν είναι απλώς οι μεγάλοι επιστήμονες που γνώρισαν την ανθρώπινη γνώση και σοφία, αλλά εκείνοι που έλαβαν το άγιον Πνεύμα, είχαν μεθέξει της θεοποιού ενεργείας του Θεού, απέκτησαν την υπαρξιακή γνώση του Θεού και την διατύπωσαν, με τα ιδιαίτερα χαρίσματα και την παιδεία που είχαν.

Η πατερική εποχή είναι η Αποστολική εποχή σε κάθε εποχή, που σχετίζεται με την αδιάλειπτη ενέργεια του Αγίου Πνεύματος μέσα στην Εκκλησία. Ουσιαστικά, Αποστολική και πατερική εποχή είναι η εκκλησιαστική ζωή.

Σε τι διαφέρουν οι Πατέρες από τους Αποστόλους;

Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Ἡ θεολογική ἐπιχειρηματολογία ἑναντίον τῆς χειροτονίας γυναικῶν

Ἐν Πειραιεῖ 30-1-2015

Η ΘΕΟΛΟΓΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Πρωτοπρεσβ. π. Ἄγγελος Ἀγγελακόπουλος,

ἐφημ. Ἱ. Ν. Ἁγίας Παρασκευῆς Νέας Καλλιπόλεως Πειραιῶς 

Ἀπό τίς 22 ἕως τίς 24 Ἰανουαρίου 2015 πραγματοποιήθηκε στό Κέντρο Διάδοσης Ἐρευνητικῶν Ἀποτελεσμάτων (ΚΕ.Δ.Ε.Α) τοῦ Α.Π.Θ. συνέδριο μέ θέμα : «Διακόνισσες, Χειροτονία τῶν Γυναικῶν καί Ὀρθόδοξη Θεολογία», σέ συνεργασία μέ τή Θεολογική Σχολή τοῦ ΑΠΘ καί τή Θεολογική Σχολή τοῦ Τιμίου Σταυροῦ τῆς Βοστώνης. Σ'αὐτό ἔλαβαν μέρος καθηγητές, οἱ περισσότεροι ἀπό τούς ὁποίους εἶναι γνωστοί γιά τίς οἰκουμενιστικές τους ἰδέες καί πράξεις, καί μέλη τοῦ ἐκσυγχρονιστικοῦ συνδέσμου «Καιρός», ὅπως

Εἰδικός ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΟΣ σχολιασμός κατά τῶν λεχθέντων τοῦ σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Λεμεσοῦ Ἀθανασίου σύμφωνα μέ τήν δογματική τῆςὈρθοδόξου καθολικῆς Ἐκκλησίας (Τοῦ Παναγιώτη Νούνη)

Βάσει της Πατερικής διδαχής “Μη δέχου και μη απόρριπτε” είναι φύσει αδύνατο να διαφωνήσουμε, με τον Άγιο Λεμεσού, στα όσα εύστοχα Πατερικά διδάγματα μας εκφράζει στο περιλάλητο οπτικοακουστικό ντοκουμέντο…!
Δηλαδή, τι εννοούμεν;
Εννοούμεν, ότι συμφωνάμε σε όλα τα Αγιοπατερικά λεχθέντα του σεβασμιωτάτου  πλήν και εκτός, των εκκλησιολογικών, θεολογικών και λογικών αστοχιών και σφαλμάτων του!!!
 Επιπρόσθετα θεωρούμεν, ότι θα πρέπει να γίνουνε μερικές σκόπιμες και αναγκαίες διευκρινίσεις από μέρους μας, ίνα αποφευχθούν οι όποιες παρανοήσεις και παρεξηγήσεις, διότι οι καλές οι εξηγήσεις, κάνουν και τους καλύτερους φίλους!

Στο προηγούμενο δοκίμιό [1] μας, δώσαμε και έναν διαφορετικό τόνο, σίγουρα άγνωστο, σε πολλούς εκτός Κύπρου, και προεκτείναμεν έτσι, σκόπιμα τον λόγο μας…, πέραν των διδαχών και λεχθέντων
(ιδιαίτερα και στην μη λεκτική επικοινωνία και επιχειρηματολογία του!) του Μητροπολίτου Λεμεσού στο Ντόρτμουντ, με μία προέκταση κι ενημέρωση βασικά, των απανταχού Ορθοδόξων περί των «οικογενειακών μας» στις διάφορες εγχώριες, διαχρονικές διενέξεις, που σας περιγράψαμεν γλαφυρά κατά το πρόσφατο παρελθόν, τις οποίες γνωρίζουμε άριστα και καλώς, όσοι φυσικά διαβιούμεν εν τη νήσω των αγίων Κύπρο, πολλώ δε μάλλον, ως ενεργά μέλη της Μητροπόλεως Λεμεσού!

Ἐξέλιξη τῶν δογμάτων

Δεν εξελίσσεται το Δόγμα, αλλά η διατύπωση τού Δόγματος

τού π. Ι. Ρωμανίδη

Μελετώντας κανείς τις αποφάσεις των Οικουμενικών Συνόδων, διαπιστώνει ότι η ορολογία καθορίζεται και, μερικές φορές, αλλάζει, ανάλογα με την πολεμική των αιρετικών και με σκοπό να αντιμετωπισθούν οι αιρέσεις. Δεν πρόκειται δηλαδή για εξέλιξη στην κατανόηση του δόγματος, αλλά εξέλιξη στην διατύπωσή του.

«Δεν υπάρχει εξέλιξη στην κατανόηση του δόγματος. Εξέλιξη στην κατανόηση του δόγματος δεν μπορεί να υπάρχη. Δεν μπορεί ποτέ το δόγμα να κατανοηθή. Διότι το δόγμα, δεν είναι αντικείμενο της λογικής του ανθρώπου, αλλά το δόγμα βιώνεται από την εμπειρία της Θεώσεως. Τότε το δόγμα μεταβάλλεται σε βίωμα γίνεται βίωμα, γίνεται θεοπτία. Το δόγμα είναι το ρητό».

Μερικοί υποστηρίζουν, εσφαλμένως, ότι η Εκκλησία, με την πάροδο του χρόνου, εμβαθύνει περισσότερο στα δόγματα και τα κατανοεί καλύτερα. Αυτό δεν είναι ορθό.