Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Παρασκευή 11 Ιουλίου βράδυ στο μοναστήρι της Σουρωτής. Πλήθος πιστών περιμένει μέχρι και πέντε ώρες για να προσκυνήσει το μνήμα του Αγίου πατρός Παϊσίου, τον οποίο ο Πατριάρχης δεν έχει ακόμα προχωρήσει στην επίσημη αγιοποίηση του για κάποιους «λόγους». Πολλοί γνωστοί αλλά και περισσότεροι άγνωστοι, που έτυχε να με γνωρίζουν, πλησίαζαν και μου μιλούσαν για την μεγάλη τους αγωνία για όλα όσα γίνονται για εμάς χωρίς εμάς, για το πρόβλημα ακόμα και της επιβίωσης τους, για την Ορθοδοξία που πολεμιέται από ένα ξεπουλημένο σύστημα με χίλια μέσα, για την αγωνία τους για το που οδηγεί με τις συμπροσευχές ο Πατριάρχης, η κεφαλή της Ορθοδοξίας.
Ρασοφόροι και μη, ευλαβούμενοι τον μεγάλο παππούλη, αυτόν που δίδαξε και οδήγησε χιλιάδες περιπλανώμενες ψυχές στον σωστό δρόμο. Δεκαπέντε χρόνια συνεχούς προσκυνήματος στον ευλογημένο αυτόν τόπο. Τα πρώτα χρόνια λίγοι. Το παρκάρισμα άνετο. Η ουρά μόνο μίση ώρα περίπου.
Όσο περνούσαν τα χρόνια ο κόσμος γίνονταν όλο και πιο πολύς. Από το 2007 και μετά άρχισαν τα προβλήματα της κοσμοσυρροής και του παρκαρίσματος γι’ αυτό άρχισαν να παίρνονται τα πρώτα μέτρα. Σήμερα φτάσαμε σε μια πραγματικά κοσμοθύελλα πιστών. Μεγάλη η χάρη του και μεγάλη η ευλογία αυτής της χώρας που μοναδική στην «Ενωμένη Ευρώπη» γεννά αγίους για όλο τον κόσμο.
