Θέλεις νά σωθεῖ ἡ ψυχή σου δωρεάν;Γέροντας Ἐφραίμ Κατουνακιώτης

Εγώ μόνο το Γυμνάσιο έβγαλα, δεν πήγα παραπάνω.
Κι έγραψα όλους τους συμμαθητάς μου, όλους τους καθηγητάς μου, τους δασκάλους από την πρώτη Δημοτικού μέχρι την τελευταία τάξη του Γυμνασίου.
Και όταν τα μνημονεύω, πόση χαρά λαμβάνω! Ξέρεις πόση χαρά λαμβάνω; Διότι μνημονεύω εκείνους, οι οποίοι με έκαναν άνθρωπο καλό.

Τώρα, επειδή έχω έναν χρόνο που δεν πάω στη Λειτουργία, γιατί δεν ακούω, και θέλω να μνημονεύσω πάλι εκείνα τα ονόματα, και λίγο-λίγο πάλι τα θυμάμαι, αυτοί οι άνθρωποι ωφελούνται.
Γι’ αυτό, παιδάκι μου, θέλεις να σωθεί η ψυχή σου δωρεάν;
Όσα μπορείς περισσότερα ονόματα να μνημονεύεις.

 Πηγή: Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης, Έκδοση Ι. Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ» Κατουνάκια Αγίου Όρους, Α’ έκδοση 2000.
 http://www.diakonima.gr/2014/08/19/%CE%B8%CE%AD%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CE%BD%CE%B1-%CF%83%CF%89%CE%B8%CE%B5%CE%AF-%CE%B7-%CF%88%CF%85%CF%87%CE%AE-%CF%83%CE%BF%CF%85-%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%B5%CE%AC%CE%BD%CE%B3%CE%AD%CF%81%CE%BF%CE%BD/

"Οἱ τσέπες σας πρέπει νά εἶναι ἀνοιχτές..." (Γέροντας Παΐσιος )

Όταν καλοπερνάς στη γη, κάτι δεν πάει καλά με τον εαυτό σου.
Παρά τα φαινόμενα και την αναξιότητα των μοναχών και κληρικών, η Εκκλησία είναι ακένωτη πηγή θαυμάτων. Παίρνει νερό και το κάνει Αγιασμό· παίρνει ψωμί και κρασί και το κάνει Θεία Ευχαριστία· παίρνει τον άνθρωπο χώμα και τον κάνει Θεό! Αλλά τα θαύματα πολλοί δεν τα βλέπουν.

Γιατί, αν τα έβλεπαν, δεν θα περιφρονούσαν ή μισούσαν την Εκκλησία του Χριστού, αλλά θα την αγαπούσαν, θα την τιμούσαν και δεν θα μιλούσαν γι’ αυτή με περιφρόνηση, όπως μιλούν.

Ο χριστιανός έχει προορισμό να σηκώνει βαρύ σταυρό στη ζωή του. Είναι δύσκολο πράγμα να λες ότι πιστεύεις στον Κύριο και καλοπερνάς σ’ αυτήν εδώ τη ζωή.

Μήν παραβλέπεις τή συνείδησή σου.

Ένα πράγμα, άμα σε κεντάει η συνείδησή σου, πήγαινε και βάλε μετάνοια:

«Αδερφέ μου, ευλόγησον, σε παρακαλώ να με συγχωρέσεις, έσφαλα».

Σέ κατηγορῶ, γιατί δέν ἐξομολογεῖσαι

Δεν σε κατηγορώ ότι έκανες αμαρτίες πολλές και σοβαρές, όχι, άνθρωπος είσαι.
Σε κατηγορώ, γιατί δεν εξομολογείσαι.
Αυτό σε κατηγορώ.
Έπεσες;
Στον πνευματικό.
Έπεσες;
Στον πνευματικό· όλα στον πνευματικό.
Και η όσια Μαρία πρώτα εξομολογήθηκε.

Πηγή: Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης, Έκδοση Ι. Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ» Κατουνάκια Αγίου Όρους, Α’ έκδοση 2000.

http://www.diakonima.gr/2014/08/07/%CF%83%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%81%CF%8E-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CE%AF-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B5%CE%BE%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CE%AF%CF%83%CE%B1%CE%B9/

Ὁ Χριστός πρῶτα προσεύχεται στόν Πατέρα καί ὕστερα προβαίνει σέ θαυματουργία-Γέροντας Ἐφραίμ Κατουνακιώτης

Καρούλια, 1950:

Φωτο:agioritikesmnimes.blogspot.gr

Μία φορά έφεραν ένα τσουβάλι με πατάτες, κάτω εις τον αρσανά μας. Έναν αρχάριο υποτακτικό που είχα (τώρα δεν είναι στη συνοδία μου) είπε ότι είναι κουρασμένος, και δεν θέλησε να πάει να το φέρει. Πήγα εγώ τότε κάτω, για να το φέρω. Όταν έφθασα κάτω,

Νηφαλιότητα

Νηφαλιότητα

ΝΗΦΑΛΙΟΤΗΤΑ

Μεγάλη συμφορά της ψυχής αποτελεί η άτακτη ζωή . Ιδιαιτέρως φρικτή εντύπωση προκαλεί αυτή για όσους επιτρέπουν στον εαυτό τους την αταξία , ενώ ξεκίνησαν ήδη μια προσεκτική ζωή. Ο ευσεβής χριστιανός οφείλει να περνά τη ζωή του προσέχοντας παντοιοτρόπως τον εαυτό του και όντας σε νηφαλιότητα. «Γρηγορεῖτε καὶ προσεύχεσθε, ἵνα μὴ εἰσέλθητε εἰς πειρασμὸν» ( Κατά Μάρκον , ΙΔ΄, 38 ) είπε ο Κύριος

Γέροντας Παΐσιος: Πῶς ἀντιμετώπιζε τίς ἀρρώστιες του

Ὁ π. Παϊσιος ἀπὸ τὸ 1949 (25 ετών), ὡς φαντάρος εἶχε προβλήματα ὑγείας στοὺς πνεύμονες΄ τὸ 1956 ἔκανε θεραπεία γιὰ φυματίωση χωρὶς βελτίωση, καθὼς οἱαἱμοπτύσεις συνεχίζονταν, καί τελικὰ χειρουργήθηκε γιὰ βρογχεκτασία τὸ 1966, μὲνοσηλεία 4 μηνῶν. Ἀπὸ τὸ χρόνο αὐτῆς τῆς ἐπέμβασης, λόγω κακῆς ἀντίδρασης στὴνἀντιβίωση, εἶχε μεγάλο πρόβλημα στὸ ἔντερο ποὺ τὸν ταλαιπώρησε γιὰ ὅλα του τὰχρόνια μὲ αἱμορραγίες καὶ πόνους΄ τὸ 1987, ἀφοῦ ὑπέφερε χρόνια κὶ ἀπὸ κήλη, ἔκανεἐγχείρηση βουβωνοκήλης. Ο ίδιος για αυτά μιλά:

Πῶς ἀντιμετώπιζε ὁ γέροντας Πορφύριος τήν ἀρρώστια

 

Όταν πονάω, λέω: συγχώρα με, Κύριε. Αν είναι ανάγκη,  πας στον γιατρό, βέβαια, αλλά αυτό δεν είναι ότι ξεχνάς και τον Θεό και… την ελπίδα...

Αυτό είναι μεγάλο πράγμα, δοξάζω τον Κύριο, που μου έδωσε, που οικονόμησε η Αγαθότης Του και η Αγάπη Του το έφερε έτσι, να είμαι άρρωστος. Τον δοξάζω. Τι θα κάνεις; Θα αγανακτήσεις εναντίον του Θεού;

Δεν ξέρουμε· από αμαρτίες  είναι;... από δοκιμασίες είναι;... Το έλεος και η αγάπη του Θεού οικονόμησε έτσι.

Ως επί το πλείστον, μπορεί να υποπτευθεί  κανείς τις αμαρτίες του, τις αμέλειες του, που δεν ζεί με τον  Θεό. Αλλά όμως το μυστικό είναι: όπως και να είναι, να δοξάζουμε τον Θεό.

Όταν πονάω, λέω: Θεέ μου, συγχώρεσε με. Κι όλο ζητάω συγγνώμη από τον Κύριο στους πόνους μου…. Βέβαια ο Θεός με αγαπάει και μου στέλνει αυτά και τον δοξάζω, αλλά κυρίως όλα, οι πόνοι, όλα είναι από τις αμαρτίες μου.

Και πάντα, όταν πονάω, τον παρακαλώ  να με συγχωρεί.

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ»

Του ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΚΑΡΑΔΗΜΟΥ

ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ: ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ ΑΒΕΕ www.eptalofos.gr 

  http://agiopneymatika.blogspot.gr/2014/07/blog-post_28.html

"Νά ἀγαπήσετε τίς ἀγρυπνίες", Ἅγιος Πορφύριος

«Να αγαπήσετε τις αγρυπνίες. 

Οι αγρυπνίες είναι μεγάλο πράγμα. 

Ανοίγει ὁ ουρανός. 

Μιλάμε με τον Θεό. 

Στις δικές μας αγρυπνίες εκεί πάνω, μέχρι τις δώδεκα τα μεσάνυχτα νύσταζα λιγάκι, κλείνανε τα μάτια μου. 

Μετά άνοιγε ὁ νούς μου, και τη ζούσα την προσευχή, ως το πρωί. Όταν τελείωνε, είχα τόση διάθεση, ώστε, να ήταν τρόπος να ξανάρχιζε πάλι από την αρχή. 

Στη Σκήτη διαβάζαμε καθαρά, με νόημα τον κανόνα. 

Όταν οι αγρυπνίες γίνονταν στο Κυριακό, τον ψέλναμε».

Και συμπλήρωσε, αναπολώντας τη μοναχική του ζωή στα Καυσοκαλύβια:

«Εκείνο πού μου άρεσε απ΄όλα περισσότερο, ήταν ὁ Τριαδικός Κανόνας κάθε Κυριακή στο Μεσονυκτικό. 

Όταν τον διάβαζε ὁ αδελφός, εγώ συγκέντρωνα όλη την προσοχή μου. Και αν καμιά φορά διάβαζε σιγανά ἤ γρήγορα και δεν καταλάβαινα ή δεν άκουγα, πολύ  στενοχωριόμουνα. 

Τότε αποτραβιόμουνα πίσω και βυθιζόμουνα στην ευχή».

«Θυμάμαι τα ωραία μου χρόνια στο Άγιον Όρος. 

Οι Γέροντές μου εμένα δεν μ᾿ έβγαζαν έξω· ήμουν μικρός και δεν μ᾿ έπαιρναν σε πανηγύρεις κ.λπ. 

Όταν λοιπόν έμενα μόνος μου, πήγαινα εκεί στο εκκλησάκι μας, τον Άγιο Γεώργιο, και έψαλλα όλο τέτοια κατανυκτικά τροπάρια. 

Άνοιγα την Παρακλητική του Σαββάτου, πού έχει πιο πολλά κι έψαλλα. 

 Έλεγα, επίσης, πολύ την παράκληση της Παναγίας. 

Με μεγάλη κατάνυξη κι αγάπη έψαλλα τον Κανόνα του Ιησού. 

Οι Γέροντές μου δεν μ᾿ είχαν μάθει ψαλτικά. 

Ακούγοντας τα έμαθα».

Από το Βιβλίο:

«Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης Η αγιότητα στον 21ο αιώνα»

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ
 http://agiopneymatika.blogspot.gr/2014/06/blog-post_25.html