ΠΑΪΣΙΕ, ΟΣΙΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

Παΐσιε Ὅσιε τοῦ Θεοῦ

Γνώρισα ἄνθρωπο στή γῆ

πού ζοῦσε στά οὐράνια,

τά πέλματα στήν ἄρουρα

ὁ νοῦς στήν φωτοφάνεια.

Μέ ὁδηγό του τόν Χριστό,

μέ βλέμμα ἀετήσιο

στήν ἔρημο ἐβάδιζε

μέ τοῦ σταυροῦ τόν ἴσκιο.

Περιπολοῦσε οὐρανούς

Ἡ Εὐρώπη εἶναι ἡ δοκιμαστικὴ πέτρα γιὰ κάθε ἕναν ἀπό μᾶς ποὺ θὰ πάει σὲ κάποια χώρα της

Τοῦ Φώτη Κόντογλου

Σιγὰ-σιγά, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβουμε, οἱ αἱρετικοὶ πληθαίνουνε μέσα στὴν Ἐκκλησία μας, παρεκτὸς τοὺς ἀπ' ἔξω. Οἱ ἀπ' ἔξω αἱρετικοὶ εἶναι φανεροί. Ἐδῶ θὰ μιλήσω γιὰ τοὺς κρυφοὺς αἱρετικούς, τοὺς κρυφοδαγκανιάρηδες σκύλους, αὐτοὺς ποὺ μᾶς φέρνουνε τὸν προτεσταντισμὸ καὶ τὸν καθολικισμὸ ἀπὸ τὴ Δύση, ἐκεῖ ποὺ πᾶνε καὶ σπουδάζουνε.

Καὶ πῶς νὰ μὴν τὸν φέρουνε; Ἀργήσανε μάλιστα. Χρόνια καὶ χρόνια γίνεται αὐτὴ ἡ δουλειά. Παράξενο θὰ 'τανε νὰ μὴν τὸν φέρουνε. Αὐτοί, ὅμως, δὲν φανερώνονται σὰν αἱρετικοί, μήτε κι οἱ ὅμοιοί τους τοὺς θεωροῦνε γιὰ αἱρετικούς. Μιλᾶνε συχνά, σὰν παπαγάλοι, γιὰ ὀρθοδοξία, ἀλλὰ γιὰ μία ὀρθοδοξία «ἐξελιγμένη», συγχρονισμένη, «εὐρωπαϊκὴ Ὀρθοδοξία».

Απέλυσαν Μουφτή στην Τουρκία επειδή φορούσε ... Σταυρό - Νίκος Χειλαδάκης

ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

ΑΠΕΛΥΣΑΝ ΜΟΥΦΤΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΠΕΙΔΗ ΦΟΡΟΥΣΕ…ΣΤΑΥΡΟ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Την πραγματική καταπληκτική είδηση ότι η «Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας», (κάτι ανάλογο με την δική μας Αρχιεπισκοπή), απέλυσε μουφτή από μουσουλμανικό τέμενος γιατί φορούσε… σταυρό, τον οποίο μάλιστα δεν δίστασε να επιδείξει σε επισκέπτες μετά το ναμάζι, (μουσουλμανική προσευχή), έκανε γνωστή η τουρκική εφημερίδα, Cumhürriyet, (22/8), αλλά και πολλά περιφερειακά τουρκικά ΜΜΕ.

ΘΑΥΜΑ; ΟΥΚΡΑΝΙΚΗ ΡΟΥΚΕΤΑ έπεσε σε OΡΘΟΔΟΞΟ ΝΑΟ και ΓΟΝΑΤΙΣΕ μπροστά στην Εικόνα Χωρίς να ΕΚΡΑΓΕΙ (ΦΩΤΟ)

Τη νύχτα της 16ης προς 17η Αυγούστου η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Πάυλου στην κωμόπολη Mospynο της περιοχής του Ντόνετσκ επλήγη από ρουκέτα μήκους 1,5m που εκτόξευσε πυραυλικό σύστημα Grad. Αυτή κατέληξε στο εσωτερικό του ναού αφού διέτρεξε μια περίεργη τροχιά.

ΚΥΝΕΣ ΕΝΕΟΙ ΚΑΙ ΚΥΝΕΣ ΑΝΑΙΔΕΙΣ...

Ὅσον καί νά ἐπιχειροῦν οἱ ἄνθρωποι νά καλύπτουν τήν πραγματικότητα ἤ νά ρίπτουν στάχτην εἰς τούς ὀφθαλμούς τῶν συνανθρώπων των μέ τίς ψευδοευγένειες καί μέ ὅ,τι ἄλλο ἐφευρίσκουν καί ἐπινοοῦν, ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἀποκαλύπτει τήν πραγματικότητα καί τοποθετεῖ τά πράγματα εἰς τήν σωστή των θέσιν.

Αὐτό βεβαίως ἰσχύει διά κάθε περίπτωσιν, ἀλλά κυρίως τό βλέπομε ἐναργῶς εἰς τούς Προφήτας τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Οἱ ἀτρόμητες αὐτές προσωπικότητες, πού δέν ἔβλεπαν «εἰς πρόσωπον ἀνθρώπου» ἀλλά ἐθεωροῦσαν κατάματα τήν ἀλήθειαν, ἤρχοντο στιγμές πού ἤλεγχαν τούς παρανομοῦντας καί ἐκήρυττον τήν καθολικήν μετάνοιαν. Εἰς αὐτό δέ τό ὑψηλόν ἔργον των δέν ἐπρότασσον τήν ἰδικήν των ἄποψιν, ἀλλά τό «τάδε λέγει Κύριος»!

Ἄς περάσωμε εὐθύς ἀμέσως, πρός ἐπιβεβαίωσιν τοῦ λόγου, εἰς τόν Μεγάλον Προφήτην Ἡσαΐαν.

Ο ΑΝΑΣΤΕΝΑΓΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΤΟ 1999

Νί­κου Χει­λα­δά­κη, Δη­μο­σι­ο­γρά­φου-Τουρ­κο­λό­γου

Τὸν Δε­κέμ­βριο τοῦ 1998, ὀ­κτὼ μῆ­νες πε­ρί­που πρὶν ἀ­πὸ τὸν με­γά­λο καὶ αἱ­μα­τη­ρὸ σει­σμὸ τῆς Τουρ­κί­ας, ἡ Πα­ναγία τῶν Ὀρ­θο­δό­ξων μὲ ἕ­να ἐν­τυ­πω­σια­κὸ τρό­πο προ­ει­δο­ποι­οῦ­σε γιὰ τὴν κα­τα­στρο­φὴ ποὺ θὰ βύ­θι­ζε στὸ πέν­θος δε­κά­δες χι­λιά­δες Τούρ­κους. Τὸ ἐκ­πλη­κτι­κὸ εἶ­ναι ὅ­τι αὐ­τὴ ἡ συγ­κλο­νι­στι­κὴ προ­ει­δο­ποί­η­σή της πέ­ρα­σε στοὺς ἴ­διους τούς Τούρ­κους μου­σουλ­μά­νους, οἱ ὁ­ποῖ­οι τα­ρά­χτη­καν ἀ­πὸ τὸ γε­γο­νὸς αὐ­τῆς τῆς κα­τα­πλη­κτι­κῆς ἐκ­δή­λω­σης τῆς Πα­να­γίας. Τὸ γε­γο­νὸς ἑρ­μη­νεύ­τη­κε σὰν ἕ­να ἐ­σχα­το­λο­γι­κὸ μή­νυ­μα γιὰ κά­ποι­ο με­γά­λο κα­κὸ ποὺ ἔρ­χον­ταν ἐξ αἰ­τί­ας τῆς ἀ­πο­στα­σί­ας καὶ τῶν ....ἀν­θρω­πί­νων ἁ­μαρ­τι­ῶν. Ἡ θαυ­μα­τουρ­γι­κὴ αὐ­τὴ πα­ρου­σί­α τῆς Πα­να­γί­ας σὰν ἕ­να ση­μά­δι ἐ­πι­κείμενης με­γά­λης συμ­φο­ρᾶς, δι­α­δρα­μα­τί­στη­κε σὲ ἕ­να Ἑλ­λη­νορ­θό­δο­ξο να­ὸ ἀ­πὸ τοὺς λί­γους ποὺ ἀ­πο­μεί­να­νε νὰ λει­τουρ­γοῦν ἔ­στω καὶ μὲ ἐ­λά­χι­στους πι­στοὺς στὴν ση­με­ρι­νὴ μου­σουλ­μα­νι­κὴ Τουρ­κί­α, ἕ­να στοι­χεῖ­ο ποὺ προ­κα­λεῖ ἀ­κό­μα καὶ τύ­ψεις στοὺς ση­με­ρι­νοὺς ἰ­δι­ο­κτῆ­τες τῆς πε­ρι­ο­χῆς. Ἡ ὅ­λη ἱ­στο­ρί­α πῆ­ρε ἰ­δι­αι­τέ­ρες δι­α­στά­σεις καὶ ἀ­πὸ τὸ γε­γο­νὸς ὅ­τι ἡ θεί­α αὐ­τὴ πα­ρέμ­βα­ση τῆς Πα­να­γί­ας προ­κά­λε­σε τὸ ἐν­δι­α­φέ­ρον καὶ κά­ποι­ων τουρ­κι­κῶν ΜΜΕ ποὺ πα­ρου­σί­α­σαν τὸ γε­γο­νὸς μὲ τὸν ἐν­τυ­πω­σια­κὸ τί­τλο, «Τὸ Θαῦ­μα τῆς Πα­να­γί­ας», πράγ­μα­τι ἐν­τυ­πω­σια­κὸς τί­τλος γιὰ μί­α μου­σουλ­μα­νι­κὴ χώ­ρα.

Ἀρ­χὲς Δε­κεμ­βρί­ου τοῦ 1998. Λί­γο πρὶν ἀ­πὸ τὰ Χρι­στού­γεν­να καὶ λί­γους μῆ­νες πρὶν ἀ­πὸ τὸν με­γά­λο καὶ κα­τα­στρε­πτι­κὸ σει­σμὸ τῆς Τουρ­κί­ας, τὸν Αὔ­γου­στο τοῦ 1999, μὲ 16.000 νε­κρούς, δε­κά­δες χι­λιά­δες τραυ­μα­τί­ες καὶ πολ­λοὺς μέ­χρι σή­με­ρα ἀ­γνο­ου­μέ­νους. Τὶς ἡ­μέ­ρες ἐ­κεῖ­νες

ΠΡΟΑΙΩΝΕΙΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ: ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ- SUMELA MANASTIRI

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Μοναστήρι Παναγίας Σουμελά, σήμερα «Σουμελά Μαναστιρί». Τόπος ιερός, τόπος μαγευτικός, τόπος μυστηρίου, ελληνισμού και ορθοδοξίας, τόπος πόνου και μαρτυρίου και αυτόπτης μάρτυρας της μεγάλης ποντιακής γενοκτονίας. Τόπος προαιώνιου προσκυνήματος. Ακόμα και σήμερα χιλιάδες επισκέπτες, (σύμφωνα με τα στοιχεία του τουρκικού υπουργείου Τουρισμού, η Παναγία Σουμελά, Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης και οι λαξευτές εκκλησίες της Καππαδοκίας είναι τα πρώτα σε αριθμό επισκεπτών τουριστικά μέρη της Τουρκίας) έρχονται να δούνε το θαυμαστό αυτό μνημείο. Χιλιάδες προσκυνητές, κυρίως Έλληνες, Ορθόδοξοι άλλων χωρών κυρίως Ρώσοι, αλλά και. Τούρκοι, έρχονται να προσκυνήσουν. Γυναίκες με την κλασική ισλαμική μαντίλα ανεβαίνουν υπομονετικά τα σκαλοπάτια που οδηγούν στο μοναστήρι και με ευλάβεια προσκυνούν την Μεριέμ Αννά, την Παναγία Σουμελά. Ελληνόφωνοι πόντιοι της Τουρκίας ακόμα και σήμερα τραγουδάνε την Παναγία Σουμελά, άλλο ένα στοιχείο της για πολλούς μπερδεμένης ταυτότητας τους ένα κολοσσιαίο πρόβλημα για όλη την σημερνή Τουρκία. 

Ἀρχιμανδρίτης ἀπὸ τὴν Ἄνδρο διέκοψε τὸ μνημόσυνο τοῦ Μητροπολίτη Σύρου Δωροθέου

Ἐλπίζουμε ὁ ἱερομόναμος νὰ μὴν ἀποσχισθεῖ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ νὰ μὴν καταλήξει σὲ παρατάξεις παλαιοημερολογιτῶν, ἀλλὰ νὰ κάνει αὐτὸ ποὺ ἔλεγε ὁ Γέροντας Παΐσιος: «Εἰς τοὺς καροὺς μας βλέπομεν, ὅτι πολλὰ πιστὰ τέκνα τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας μας, μοναχοὶ καὶ λαϊκοί, ἔχουν, δυστυχῶς, ἀποσχισθῆ ἀπὸ Αὐτὴ ἐξ' αἰτίας τῶν φιλενωτικῶν. Ἔχω τὴν γνώμην, ὅτι δὲν εἶναι καθόλου καλὸ ν' ἀποχωριζώμεθα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν κάθε φορᾶ ποὺ θὰ πταίη ὁ Πατριάρχης· ἀλλὰ ἀπὸ μέσα, κοντὰ στὴ Μητέρα Ἐκκλησία ἔχει καθῆκον καὶ ὑποχρέωσιν ὁ καθένας νὰ διαμαρτύρεται καὶ ν' ἀγωνίζεται μὲ τὸν τρόπον του».

Ἐν Ἄνδρῳ καὶ ἐν τῇ Ἱερᾷ Μονῇ Ἁγίου Νικολάου.

Ἰούλιος 2014

Σεβασμιώτατε, 

Μετὰ λύπης ἐπληροφορήθην καὶ εἶδον στὸ ντοκουμέντο-video τὴν συμμετοχή σας στὴν χειροτονία τοῦ αἱρετικοῦ παπικοῦ Πέτρου Στεφάνου τὴν 2αν Ἰουλίου τοῦ 2004 εἰς τὴν Σύρον, ἐν τῇ ὁποίᾳ ἐκφωνήσατε ἐπαίσχυντον καὶ ἀντορθόδοξον λόγον.

Διαμαρτυρία της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους για τα οικουμενιστικά ανοίγματα του Πατριάρχη Βαρθολομαίου

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ Ι. ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ 

ΓΙΑ ΤΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΑ ΑΝΟΙΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

Επιστολή διαμαρτυρίας προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο έστειλε η Ιερά Κοινότητα Αγίου Όρους, μετά από όσα διαδραματίσθηκαν κατά την επίσκεψη του Πατριάρχη στα Ιεροσόλυμα και το Κοινό Ανακοινωθέν με τον Πάπα, καθώς και για την παρουσία του στη Ρώμη και την συμπροσευχή του με τον Πάπα και τους ηγέτες των Εβραίων και των Παλαιστινίων (μουσουλμάνων).

Στην επιστολή τους οι Αντιπρόσωποι των Ιερών Μονών εκφράζουν την αντίδραση των Αγιορειτών για τις παραπάνω ενέργειες και κάνουν έκκληση προς τον Πατριάρχη για τη διαφύλαξη της εκκλησιαστικής ενότητας στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Μάλιστα κάνουν ιδιαίτερη αναφορά στα γεγονότα της δεκαετίας του '60, όταν οι Αγιορείτες διέκοψαν το «μνημόσυνο» του Πατριάρχη Αθηναγόρα, μετά τα «ανοίγματά» του προς τους παπικούς.

Αναμένεται με ενδιαφέρον η απάντηση του Πατριάρχη και η θέση του απέναντι στον Οικουμενισμό.

http://thriskeftika.blogspot.gr/2014/08/blog-post_75.html

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΠΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ

π. Γε­ωρ­γί­ου Με­ταλ­λη­νοῦ, Ὁ­μο­τί­μου κα­θη­γη­τοῦ Πα­νε­πι­στη­μί­ου Ἀ­θη­νῶν

Πολ­λοὶ ἔ­χουν πεῖ πῶς ὁ Κα­ππο­δί­στρι­ας ἦ­ταν ἕ­νας Εὐ­ρω­πα­ϊ­στής, ἕ­νας ἄν­θρω­πος ποὺ «ἤ­θε­λε νὰ με­τα­τρέ­ψει τοὺς Ρω­μη­οὺς σὲ Ἕλ­λη­νες», ἰ­σχύ­ει ὅ­μως κά­τι τέ­τοι­ο;

Τὸ 1819 γρά­φει στὸν Πα­τέ­ρα του: «Εἶ­ναι ἔρ­γον μο­να­δι­κόν τῆς προ­στα­σί­ας τοῦ Θε­οῦ καὶ τῶν θαυ­μα­τουρ­γῶν Ἁ­γί­ων ποὺ ἀ­να­ξί­ως ἐ­πε­κα­λέ­σθην μὲ δά­κρυ­α εἰ­λι­κρι­νοῦς καρ­δί­ας καὶ ἀ­φο­σι­ω­μέ­νης» προ­σθέ­τον­τας τὴν φρά­ση:

Ιερέας σε ψυχιατρείο!

Ιερέας σε ψυχιατρείο!

Χωριστήκαμε σέ δυό ομάδες, βάλαμε τίς ιατρικές μας μπλούζες καί μέ τόν υπεύθυνο γιατρό προχωρήσαμε στό κρεβάτι τού πρώτου ασθενούς. Τόν φώναξε ο υπεύθυνος από τήν παρέα του, ήρθε ένας μικρός μαγκάκος από τήν Λάρισα ομιλητικός αλλά μαγκάκος.

Ο Ιερομάρτυρας Παύλος Ντε Μπαγιέστερ (+1984) για την πλάνη του Παπισμού και την Αλήθεια της Ορθοδοξίας

Τα λόγια ενός ορθόδοξου Πολωνού επιστήμονα (στον οποίο οι Ουνίτες, αφού πληροφορήθηκαν την επιρροή και τα πλούτη του, του πρότειναν πάση θυσία να μεταστραφεί στον παπισμό) με έπεισαν για την πίστη της Ορθοδοξίας στις ουσιώδεις αλήθειες του πρώτου χριστιανισμού.

Ο φίλος μου τους έλεγε τα εξής:

«Ισχυρίζεσθε ότι οφείλω να αρνηθώ την ορθόδοξη πίστη μου για να γίνω τέλειος χριστιανός. Καλώς! Η ορθόδοξη πίστη μου αποτελείται από τα παρακάτω στοιχεία: Ιησούς Χριστός, Ευαγγέλιο, Σύνοδοι και Άγιοι Πατέρες. Ποιο ή ποια από αυτά στοιχεία πρέπει να αρνηθώ για να γίνω , όπως λέτε, “τέλειος χριστιανός” »;

Και όταν αλλάζοντας την πολιτική τους του πρότειναν να μην αρνηθεί κανένα από αυτά, αλλά τουλάχιστον να αναγνωρίσει τον Πάπα ως αλάθητο αρχηγό της Εκκλησίας, αποκρίθηκε απλά:

«Να αναγνωρίσω τον Πάπα; Αυτό θα ήταν σαν να τα αρνιόμουν όλα!»

Κατάλαβα λοιπόν ότι, πράγματι, κάθε χριστιανός έχει την δυνατότητα να θυσιάζει ένα μέρος από το σύνολο της διδασκαλίας του για να φθάσει σε μια πληρέστερη καθαρότητα της πίστεώς του, με εξαίρεση τον ορθόδοξο χριστιανό, καθώς μόνο αυτός παραμένει σταθερά στην ουσία του χριστιανισμού, η οποία αποτελεί την αποκαλυφθείσα αλήθεια, την αιώνια και αμετάβλητη.

Ένας ρωμαιοκαθολικός, για παράδειγμα, μπορεί να αρνηθεί τον Πάπα, όπως έκανα εγώ, ή να αφαιρέσει την περί καθαρτηρίου διδασκαλία ή να φέρει αντιρρήσεις στους όρους της εν Τριδέντω Συνόδου, χωρίς γι’ αυτό να πάψει να είναι χριστιανός. Με τον ίδιο τρόπο ένας προτεστάντης μπορεί να αρνηθεί τις διδασκαλίες των μεγάλων μεταρρυθμιστών σχετικά με την Θεία Χάρη και τον «προορισμό» και να παραμένει ωστόσο το ίδιο χριστιανός.

Μόνον ο ορθόδοξος είναι εκείνος που δεν διαθέτει στην πίστη του άλλα στοιχεία, εκτός από τις ουσιώδεις και βασικές αλήθειες  του χριστιανισμού, οι οποίες αποκαλύφθηκαν άμεσα από τον Θεό διά του Ιησού Χριστού. Η Ορθοδοξία είναι η μόνη Εκκλησία που ποτέ δεν δέχθηκε να προτείνει στους πιστούς της τίποτα άλλο, εκτός από εκείνο το οποίο «πάντοτε, παντού και από τους πάντες» θεωρήθηκε ως η από του Θεού αποκαλυφθείσα διδασκαλία. Γι’ αυτό, το να ασπαστεί κανείς την Ορθοδοξία δεν είναι τίποτα άλλα, παρά ο εναγκαλισμός της πίστεως του Ευαγγελίου στην πρωταρχική της διαύγεια, ενώ αντίθετα αν την αρνηθεί και αποστατήσει από αυτήν, είναι σαν να αρνείται και να αποστατεί από τον χριστιανισμό εξ ολοκλήρου.

Η Ορθοδοξία είναι η μοναδική εκείνη Εκκλησία η οποία, ως πιστός θεματοφύλακας της ευαγγελικής πίστεως, «ουδέποτε άλλαξε κάτι σε αυτήν ούτε αφαίρεσε ούτε πρόσθεσε»· «δεν απέκοψε τα ουσιώδη ούτε συσσώρευσε τα επουσιώδη ούτε έχασε κάτι δικό της ούτε άρπαξε κάτι ξένο, πάντοτε συνετή και πιστή σε όσα κληρονόμησε», γιατί γνωρίζει ότι στην πίστη που της δόθηκε άπαξ και εξ αρχής δεν επιτρέπεται ούτε η ελάχιστη αλλαγή, ούτε καν από άγγελο εξ ουρανού· πόσω μάλλον από γήινον άνθρωπο, ψεύτη και αμαρτωλό!...

Η Ορθοδοξία είναι η αληθινή νύμφη του Χριστού «μη έχουσα σπίλον ή ρυτίδα ή τι των τοιούτων, αλλ’ ούσα αγία και άμωμος». Αυτή είναι η Αγία Εκκλησία του Θεού, η μοναδική Του, «η αληθινά καθολική Εκκλησία, η οποία μάχεται εναντίον όλων των αιρέσεων. Να μάχεται μπορεί. Να ηττάται όμως ποτέ. Μολονότι όλες οι αιρέσεις και τα σχίσματα από αυτήν ξεπήδησαν ως άχρηστα κλήματα, κομμένα από το καθαυτό αμπέλι, αυτή όμως παραμένει σταθερή στην ρίζα της, στην ένωσή της με τον Θεό».Όποιος την ακολουθεί, τον Θεό ακολουθεί· όποιος ακούει τη φωνή της, του Κυρίου την φωνή ακούει· και όποιος την παρακούει γίνεται εθνικός.

Πηγή: Η ΜΕΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ (σελ. 107-109) -Επισκόπου Ναζιανζού Παύλου Ντε Μπαγιέστερ-Έκδοσις Ιεράς Βασιλικής και Σταυροπηγιακής Μονής Μαχαιρά-Κύπρος 2009

ΘΑ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕ ΘΕΣΜΙΚΑ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥΣ ΑΡΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ;

ΘΑ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕ ΘΕΣΜΙΚΑ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ
ΤΟΥΣ ΑΡΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ;*

τοῦ κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη,

Καθηγητοῦ τῆς Δογματικῆς στό Τμῆμα Θεολογίας Α.Π.Θ

* Δημοσιεύουμε ἐδῶ, λόγῳ τῆς σπουδαιότητός του, ἕνα μέρος τῆς θεολογικῆς προσεγγίσεως τοῦ καθηγητοῦ κ. Δημητρίου Τσελεγγίδη, γιά τό θέμα τοῦ Τμήματος Ἰσλαμικῶν Σπουδῶν, ἔτσι ὅπως παρουσιάσθηκε στή συνεδρία τοῦ Τμήματος Θεολογίας τοῦ Α.Π.Θ. στίς 7.3.2014. Οἱ ὑπογραμμίσεις (bold) εἶναι δικές μας.

Κύριε Πρόεδρε,

Θεωρῶ ὅτι εἶναι ἄξια ἐπαίνου κάθε πρωτοβουλία γιά τήν ἀναβάθμιση τοῦ Τμήματός μας καί τήν ἔγκαιρη προσαρμογή του στίς προκλήσεις τῶν ἑκάστοτε καιρῶν. Καί τοῦτο, γιατί πέρα ἀπό τό εἰλικρινές ἐνδιαφέρον καί τόν σοβαρό ἐπιστημονικό προβληματισμό τῶν ἐμπλεκομένων σ ̓ αὐτήν τήν ἀναβάθμιση, τό ἐγχείρημα αὐτό προϋποθέτει δημιουργικό χρόνο καί κόπο ἀλλά καί ὑπομονή στίς ἀντιπαρατιθέμενες ἀπόψεις ἀγαπητῶν συναδέλφων. Ὅταν ὅμως συμβαίνει οἱ ἀναδυόμενες προκλήσεις νά προσβάλλουν αὐτήν τήν ἴδια τήν αὐτοσυνειδησία καί τήν ταυτότητά μας, ἀπαιτεῖται ὑπέρτατη ἐγρήγορση καί βαθιά αἴσθηση τῆς ἱστορικῆς εὐθύνης μας, γιά τήν ὅποια θεσμική πρωτοβουλία μας.
[...]

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡ ΠΑΪΣΙΟ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Παρασκευή 11 Ιουλίου βράδυ στο μοναστήρι της Σουρωτής. Πλήθος πιστών περιμένει μέχρι και πέντε ώρες για να προσκυνήσει το μνήμα του Αγίου πατρός Παϊσίου, τον οποίο ο Πατριάρχης δεν έχει ακόμα προχωρήσει στην επίσημη αγιοποίηση του για κάποιους «λόγους». Πολλοί γνωστοί αλλά και περισσότεροι άγνωστοι, που έτυχε να με γνωρίζουν, πλησίαζαν και μου μιλούσαν για την μεγάλη τους αγωνία για όλα όσα γίνονται για εμάς χωρίς εμάς, για το πρόβλημα ακόμα και της επιβίωσης τους, για την Ορθοδοξία που πολεμιέται από ένα ξεπουλημένο σύστημα με χίλια μέσα, για την αγωνία τους για το που οδηγεί με τις συμπροσευχές ο Πατριάρχης, η κεφαλή της Ορθοδοξίας.

Ρασοφόροι και μη, ευλαβούμενοι τον μεγάλο παππούλη, αυτόν που δίδαξε και οδήγησε χιλιάδες περιπλανώμενες ψυχές στον σωστό δρόμο. Δεκαπέντε χρόνια συνεχούς προσκυνήματος στον ευλογημένο αυτόν τόπο. Τα πρώτα χρόνια λίγοι. Το παρκάρισμα άνετο. Η ουρά μόνο μίση ώρα περίπου.

Όσο περνούσαν τα χρόνια ο κόσμος γίνονταν όλο και πιο πολύς. Από το 2007 και μετά άρχισαν τα προβλήματα της κοσμοσυρροής και του παρκαρίσματος γι’ αυτό άρχισαν να παίρνονται τα πρώτα μέτρα. Σήμερα φτάσαμε σε μια πραγματικά κοσμοθύελλα πιστών. Μεγάλη η χάρη του και μεγάλη η ευλογία αυτής της χώρας που μοναδική στην «Ενωμένη Ευρώπη» γεννά αγίους για όλο τον κόσμο.